شنبه، ۵ خرداد، ۱۴۰۳ | Saturday, 25 May , 2024

یافته های جدید محققان ایرانی درباره سازوکار انتقال سموم هلیکوباکترپیلوری

نسخه قابل پرینت
کد خبر:50213
یکشنبه، ۱۴ اسفند، ۱۴۰۱ | 13:31

یافته های جدید محققان ایرانی درباره سازوکار انتقال سموم هلیکوباکترپیلوری

محققان انستیتو پاستور ایران و پژوهشگاه رویان در تحقیقات خود به یافته های جدیدی در خصوص سازوکار انتقال سموم باکتری هلیکوباکترپیلوری پی بردند.

به گزارش دیده بان علم ایران، هلیکوباکتر پیلوری یک باکتری گرم منفی است که می تواند درون معده انسان زندگی کند و منجر به بیماری هایی مانند گاستریت، زخم معده و روده و سرطان معده شود.

این باکتری، پس از ورود به معده، اوره آز ترشح می کند که منجر به خنثی شدن ریز محیط اسیدی پیرامون آن می شود، سپس با کمک تاژک خود وارد آستر اپیتلیال معده می شود، جایی که اسیدیته نزدیک به خنثی است و در آنجا کلونیزه شده به حیات خود ادامه می دهد. در این مرحله باکتری شروع به ترشح موادی مانند ساسیتوتوکسین واکوئله کننده A می کند که به سلول های اپیتلیالی پیرامونش آسیب می زند. در مقابل، لایه اپیتلیالی پوشاننده معده، سیتوکین ها و کیموکیناز هایی برای دفاع ترشح می کند که منجر به بروز عوارض بالینی مانند گاستریک می شود.

با هدف بررسی امکان انتقال سم به وسیله وزیکول های خارج سلولی باکتری و سلول های اپیتلیال، دکتر مرجان محمدی، سمانه صابری، دکتر فائزه شکری و همکارانشان از انستیتو پاستور ایران و پژوهشگاه رویان به انجام پژوهشی پرداختند که طی آن وزیکول های باکتری ها جمع آوری شده و در مجاورت رده سلولی اپیتلیال قرار گرفتند؛ سپس وزیکول های باکتری ها و وزیکول های خارج سلولی سلول های آلوده شده جمع آوری شد و برای آلوده کردن رده سلولی اپیتلیالی تازه ای مورد استفاده قرار گرفت و اثر این وزیکول ها بر سلول ها با روش های آزمایشگاهی بررسی گردید.

نتایج این پژوهش که در نشریه بین المللی Microbial Pathogenesis منتشر شده است، نشان داد وزیکول های باکتری دارای نشانگرهای سطحی باکتری و محتوی سم آن هستند در حالی که ویزیکول های خارج سلولی سلول های اپیتلیالی بزرگتر بوده و نشانگرهای باکتری و اپیتلیالی را همزمان در خود داشتند. همچنین انتقال سموم باکتری به سلول های اپیتلیال در غیاب باکتری و در حضور وزیکول ها اتفاق می افتد.
یافته های این تحقیق همچنین نشان داد که وزیکول های خارج سلولی حاصل از سلول های اپیتلیال آلوده شده، مانند وزیکول های باکتریایی قادر به انتقال سموم باکتری، آلوده کردن و ایجاد تغییر در شکل ظاهری سلول ها هستند.
انتهای پیام

 

مطالب مرتبط

بهینه‌سازی فرایند انجماد تخمک به کمک میدان مغناطیسی و نانوذرات

تلاش محققان رویان برای سلول‌درمانی «یائسگی زودرس» و «چسبندگی رحم»

افتتاح «مرکز ملی نخستی‌سانان» در نیمه مردادماه

پیش‌بینی روند سلول‌درمانی بیماری «لوپوس» با مدل محققان ایرانی

نظر دهید

* نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند

سرخط خبرها