استاد امیراسماعیل سندوزی از بنیانگذاران دانشکده دندان پزشکی مشهد در سن ۹۸ سالگی در آمریکا درگذشت.
به گزارش دیدهبان علم ایران، استاد سندوزی با نقش آفرینی ویژه خود در پایه گذاری دومین دانشکده دندانپزشکی کشور نام خود را در تاریخ آموزش نوین دندانپزشکی در ایران جاودانه کرد.
وی در کنار فعالیتهای آموزشی و درمانی، حضوری پررنگ در عرصه نقاشی و مجسه سازی داشت.
امیر اسماعیل سندوزی که متولد سال ۱۳۰۷ بود. دوره دبستان را در دبستان هفده دی مشهد و دوره دبیرستان را در دبیرستان های ادیب و فیروز بهرام تهران گذراند.
وی تحصیلات دانشگاهی خود را در دانشکده دندانپزشکی دانشگاه تهران گذراند و در سال ۱۳۳۳ پس از فراغت از تحصیل در اداره بهداری استان خراسان مشغول به کار شد. سندوزی در نخستین روزهای ورود به مشهد برای ادای احترام و آشنایی به دیدار سه دندانپزشک شاغل در مشهد (دکتر بدری تیمورتاش، دکتر آرام آوانسیان و سروان دکتر محمد اطمینانی) رفت.
دکتر سندوزی و دکتر بدری تیمورتاش، که خود از سال ۱۳۲۱ (۱۹۴۲) وارد مشهد شده بود، نیاز فراوان استان خراسان و شهر زیارتی- سیاحتی مشهد را دریافته بودند و بر این اساس تاسیس دانشکده دندانپزشکی در دانشگاه مشهد را در راس اهداف خود قرار دادند. طرح تاسیس این دانشکده در همان دوره به سازمان برنامه و بودجه وقت ارائه شد.
سندوزی در سال ۱۳۳۶ به عنوان اسیستان بیماریهای دهان دانشکده پزشکی دانشگاه فردوسی و از سال ۱۳۳۸ به عنوان مسئول امور فوق برنامه و برنامه های هنری سازمان دانشجویان دانشگاه فردوسی منصوب شد.
موزه دکتر امیر اسماعیل سندوزی
پیگیریهای مجدانه دکتر سندوزی و تلاشهای دلسوزانه و مسوولانه دکتر بدری تیمورتاش سرانجام منجر به اخذ مجوز و اختصاص بودجه برای تاسیس دانشکده دندانپزشکی مشهد شد و در نهایت این دانشکده در تیرماه ۱۳۴۴ به پیشنهاد دکتر امیراسماعیل سندوزی و به موجب ابلاغ ۴۲۷۲ مورخ ۱۳/۴/۱۳۴۴(July1965) به سرپرستی دکتر فریدون فرزین، معاونت دکتر بدری تیمورتاش و دبیری دکتر امیراسماعیل سندوزی رسمیت یافت و در ابتدا با سه عضو هیات علمی و یک کارمند و یک مستخدم در یک اتاق در دانشکده پزشکی مشهد شروع به کار کرد.
سندوزی یک سال بعد، عضو شورایعالی دانشگاه فردوسی و مسئول جامعه دندانپزشکان خراسان شد. وی در سال ۱۳۴۶ برای سفری مطالعاتی عازم لندن شد و پس از بازگشت به ایران در سال ۱۳۵۰ به ریاست دانشکده دندانپزشکی دانشگاه فردوسی انتخاب شد.
دو سال بعد با انتقال به تهران به عنوان پژوهشگر در مؤسسه تحقیقات و برنامهریزی علمی و آموزشی وابسته به وزارت علوم و آموزش عالی مشغول بهکار شد.
فعالیتهای علمی و پژوهشی دکتر سندوزی موجب شد در سال ۱۳۵۴ به ریاست مرکز برنامهریزی آموزش عالی و مؤسسه تحقیقات و برنامهریزی علمی و آموزشی منصوب شود. از آن سال به بعد سفرهای وی به کشورهای دور و نزدیک آغاز شد که ماحصل این سفرها، ارائه طرح تغییر آموزش پزشکی ایران به سازمان بهداشت جهانی بود.
سندوزی سال ۱۳۵۸ از آمریکا به ایران بازگشت و با وجود بازنشستگی در مطب خود در تهران با جدیت به ارائه خدمت به بیماران ادامه داد.
او دندانپزشکی خلاق و هنرمند بود که در مجسمهسازی و نقاشی تبحر و درکی منحصر به فرد داشت. سندوزی در این سالها هفتهای سه روز بهکار هنری در دهکده توسکاتک – بین محمودآباد و نوشهر – مشغول بود و هفتهای چهار روز مطبداری میکرد.
استاد سندوزی در سال ۱۳۷۷ پس از ابتلا به سرطان کام سخت برای درمان راهی آمریکا شد و پیش از آن، مطب و تمامی وسایل دندانپزشکی خود را به همراه کتابخانه شخصی، دستنوشتهها و دهها اثر ارزشمند هنری از جمله مجسمهها و نقاشیهایش به سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران اهدا کرد تا تبدیل به موزهای برای بازدید شهروندان شود. این موزه که مزین به نام استاد است در سال ۱۳۸۲ با حضور اعضای شورای شهر تهران و گروهی از هنرمندان برجسته افتتاح شد.
دکتر سندوزی درباره آنچه انجام داده است، میگوید: «… منظری را که درنظر دارم به من حکم میکند که در قید نامی که بماند یا نماند، نمانم. به همین دلیل آن هنگامی که تصمیمام پیوستن به حضرتش بود بدین کار خرد اقدام کردم، فقط برای ادای دینی که از مردم بر دل و جانم – نه بر گردنم- احساس میکردم بود نه نام». این پزشک دوراندیش درباره اهدای موزه به جای نفروختن مطب و آثارش جملهای زیبا میگوید: «اگر آن محل را با وسایلش و آثارم میفروختم پولش را به کجا میبایستی میبردم؟ درحالیکه با مکان همگانیشدنش به اهداف انسانیام جامه عمل میپوشانیدم.»
دکتر سندوزی که به رغم دوری از ایران ارتباط معنوی و علمی خود را با جامعه دندانپزشکی کشور حفظ کرده بود در ۲۰ خرداد ۱۴۰۵ در ۹۸ سالگی، در آمریکا درگذشت. خبر فقدان استاد با مدت ها وقفه به جامعه دندانپزشکی کشور رسید.
نام دکتر امیراسماعیل سندوزی در تاریخ دندانپزشکی ایران بهعنوان یکی از پیشگامان آموزش نوین دندانپزشکی در کشور، پزشکی فرهیخته، استادی پرتلاش و هنرمندی خلاق، ماندگار خواهد ماند.
دیدهبان علم ایران نیز درگذشت این چهره ماندگار دندانپزشکی کشور را به خانواده، شاگردان و علاقمندان استاد در جامعه علمی و دانشگاهی تسلیت می گوید.
انتهای پیام